NEWSTrending

ലോക​ഗതിയെ മാറ്റിമറിച്ച ലെനിൻ; ലോക കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഇന്നും ആവേശമേകുന്ന നേതാവ്; അനശ്വര വിപ്ലവകാരി ഓർമ്മയായിട്ട് ഇന്നേക്ക് 98 വർഷങ്ങൾ

ലോക​ഗതിയെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച അപൂർവം നേതാക്കളിൽ ഒരാളായ വ്ലാഡ്മിർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ് എന്ന വി ഐ ലെനിൻ ഓർമ്മയായിട്ട് ഇന്നേക്ക് 98 വർഷങ്ങൾ. 1924 ജനുവരി 21നാണ് ലെനിൻ എന്ന വിപ്ലവ നക്ഷത്രം ഈ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞത്. ലോകത്തെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ മോചനത്തിനായി ഒരു പ്രത്യയ ശാസ്ത്രം തയ്യാറാക്കിയത് കാൾ മാർക്സും ഫ്രെഡറിക് ഏം​ഗൽസും ചേർന്നായിരുന്നു എങ്കിൽ, ആ ചിന്താധാരകളെ പ്രോയോ​ഗികമാക്കിയ യു​ഗപുരുഷനായിരുന്നു ലെനിൻ. റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിലൂടെ ഒരു രാജ്യത്തെ സാർ ചക്രവർത്തിമാരിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുകയും യുഎസ്എസ്ആർ എന്ന തൊഴിലാളി വർ​ഗ സർവാധിപത്യ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്ത ലെനിൻ, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ ലോകശക്തിയാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു. ലോകത്തിന്റെ പകുതിയോളം ഭാ​ഗങ്ങളിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നിയന്ത്രിത ഭരണകൂടങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന് ശേഷമാണ്.

1870 ഏപ്രിൽ 22 -ന് വോൾഗാ നദിക്കരയിലുള്ള സിംബിർസ്‌ക്ക് എന്ന ചെറുപട്ടണത്തിലായിരുന്നു ലെനിന്റെ ജനനം, സ്‌കൂളിൽ ഉജ്വലമായ പ്രകടനം നടത്തിയ ആ മിടുക്കനായ വിദ്യാർത്ഥി തുടർന്ന് നിയമം പഠിച്ചു. കസാൻ സർവ്വകലാശാലയിലെ കലാലയ ജീവിതത്തിനിടെ, മൂത്ത സഹോദരനും, അന്നത്തെ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ സഹയാത്രികനുമായിരുന്ന അലക്‌സാണ്ടർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ് എന്ന സാഷ വധിക്കപ്പെട്ട സംഭവമാണ്, ലെനിനെ വിപ്ലവാശയങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിലേക്ക് എടുത്തുചാടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. വാക്കുകളിലും എഴുത്തിലും വിപ്ലവാംശം അധികരിച്ചപ്പോൾ ലെനിനെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി അധികൃതർ. 1891 -ൽ സന്നദെടുത്ത് പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങിയ ലെനിൻ സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിൽ ചെന്ന് അവിടം കേന്ദ്രീകരിച്ച് മുഴുവൻസമയ വിപ്ലവപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങി. അന്നത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല സഹപ്രവർത്തകരെയും പോലെ അദ്ദേഹത്തെയും അന്നത്തെ ഭരണകൂടം അറസ്റ്റുചെയ്ത് സൈബീരിയൻ മരുഭൂമിക്കു നടുവിലുള്ള സുഷെങ്കോയെയിലേക്ക് നാടുകടത്തി.

ശരിക്കും ലെനിൻ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മാർക്സും ഏഗൽസും എന്നേ ചരമം പൂകുമായിരുന്നു. 1917 -ൽ ബോൾഷെവിക്ക് വിപ്ലവത്തിലൂടെ മാർക്സിന്റേയും ഏംഗൽസിന്റെയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്താ ധാരകൾക്ക് മൂർത്തരൂപം നൽകി, നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട സാർ ചക്രവർത്തി ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ച്, ‘സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ’ എന്ന ബൃഹത്തായ രാഷ്ട്രത്തിന് രൂപം നൽകിയത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥനാമം വ്ലാദിമിർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ് എന്നായിരുന്നെങ്കിലും, സൈബീരിയയിലെ ഒരു വൻനദിയായ ‘ലെന’യെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം സ്വയം സ്വീകരിച്ച തൂലികാനാമമായ ‘ലെനിൻ’ എന്നത് പിന്നീട് ജനങ്ങളുടെ നാവിൽ അങ്ങുറച്ചു പോവുകയായിരുന്നു.

സത്യത്തിൽ, ‘മാർക്സിനെ അനശ്വരനാക്കിയ വ്യക്തി’ എന്ന വിശേഷണമാകും ലെനിന് ഏറ്റവും നന്നായി ചേരുക. മാർക്‌സിന്റെ മരണത്തിനും ഏഴുവർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം വ്ലാദിമിർ ലെനിൻ എന്ന റഷ്യൻ വിപ്ലവകാരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ‘ദാസ് കാപ്പിറ്റൽ'(മൂലധനം) എന്ന കൃതി ആകസ്മികമായി വന്നെത്തിയിരുന്നില്ല എങ്കിൽ, മാർക്‌സിനോടൊപ്പം തന്നെ വിസ്മരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താപദ്ധതികളും. എന്നാൽ, മൂലധനം വായിച്ച് അതിൽ ആകൃഷ്ടനായ ലെനിൻ തന്റെ സ്നേഹിതരുടെയും അണികളുടെയും മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്ന് താനൊരു ‘മാർക്സിസ്റ്റ്’ ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെയാണ് കാൾ മാർക്‌സ് എന്ന പേര് വീണ്ടും സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നത്. അവിടെ നിന്നാണ് പിന്നീട് കമ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോയും ഫ്രഡറിക് ഏംഗൽസും ഒക്കെ ചർച്ചയിലേക്ക് എത്തുന്നതും ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതും.

സ്‌കൂളിൽ ഉജ്വലമായ പ്രകടനം കാഴ്ച്ചവെച്ച വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു വ്ലാഡ്മിർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ്. തുടർന്ന് ആ മിടുക്കനായ വിദ്യാർത്ഥി തുടർന്ന് നിയമം പഠിച്ചു. കസാൻ സർവ്വകലാശാലയിലെ കലാലയ ജീവിതത്തിനിടെ, മൂത്ത സഹോദരനും, അന്നത്തെ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ സഹയാത്രികനുമായിരുന്ന അലക്‌സാണ്ടർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ് എന്ന സാഷ വധിക്കപ്പെട്ട സംഭവമാണ്, ലെനിനെ വിപ്ലവാശയങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിലേക്ക് എടുത്തുചാടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. വാക്കുകളിലും എഴുത്തിലും വിപ്ലവാംശം അധികരിച്ചപ്പോൾ ലെനിനെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി അധികൃതർ. 1891 -ൽ സന്നദെടുത്ത് പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങിയ ലെനിൻ സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിൽ ചെന്ന് അവിടം കേന്ദ്രീകരിച്ച് മുഴുവൻസമയ വിപ്ലവപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങി. അന്നത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല സഹപ്രവർത്തകരെയും പോലെ അദ്ദേഹത്തെയും അന്നത്തെ ഭരണകൂടം അറസ്റ്റുചെയ്ത് സൈബീരിയൻ മരുഭൂമിക്കു നടുവിലുള്ള സുഷെങ്കോയെയിലേക്ക് നാടുകടത്തി.

തിരിച്ച് റഷ്യയിലെത്തിയ ലെനിൻ, ജൂൾസ് മാർട്ടോഫ്, നതാഷ്ദ ക്രൂപ്സ്‌കായ എന്നീ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം റഷ്യൻ സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് ലേബർ പാർട്ടിക്ക് രൂപം നൽകി. 1898 ജൂലൈയിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ സഖാവായിരുന്ന നതാഷ്ദ ക്രുപ്സ്‌കായയെ ജീവിതസഖിയാക്കി. ഒടുവിൽ 1917 -ൽ ഒക്ടോബർ വിപ്ലവം എന്ന് പിൽക്കാലത്ത് അറിയപ്പെട്ട രക്തരൂഷിതമായ പോരാട്ടം നടന്നു. മൂന്ന് വർഷത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന പോരാട്ടത്തിൽ ലെനിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബോൾഷെവിക്കുകൾ ജയിക്കുന്നു. പിന്നീട് ബോൾഷെവിക്ക് പാർട്ടി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി മാറുകയായിരുന്നു.റുന്നുണ്ട്. നിക്കോളാസ് സാറിനെയും കുടുംബത്തെയും വധിച്ച് ബോൾഷെവിക്കുകൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. സ്വകാര്യ സ്വത്തവകാശം റദ്ദാക്കി, കൃഷിഭൂമി കർഷകർക്ക് വിട്ടു കൊടുത്തു. ഫാക്ടറികളിൽ തൊഴിലാളികൾക്കു നിയന്ത്രണം നൽകി. പുതിയ പാർട്ടികൾ നിരോധിച്ചു, പുതിയ ഒരു നിയമ വ്യവസ്ഥ കെട്ടിപ്പടുത്തി.

819ൽ ലെനിൻ പീപ്പിൾസ് കമ്മിസാർസ് ബൈ ദ റഷ്യൻ സോവിയറ്റ് കോൺഗ്രസിന്റെ അധ്യക്ഷനായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1919 മാർച്ചിൽ ലെനിനും മറ്റു ബോൾഷെവിക് നേതാക്കളും ലോകത്തിലെ മറ്റു പല വിപ്‌ളവകാരികളെയും കണ്ടു. അവരുമായി ചേർന്ന് കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷണൽ രൂപീകരിച്ചു.

മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്താധാരക്ക് മൂർത്ത രൂപം നൽകിയ വിപ്ലവകാരി

1917 -ൽ ബോൾഷെവിക്ക് വിപ്ലവത്തിലൂടെ മാർക്സിന്റേയും ഏംഗൽസിന്റെയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്താ ധാരകൾക്ക് മൂർത്തരൂപം നൽകിയതോടെയാണ് ലെനിനെ ലോകം ചർച്ച ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചത്. നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട സാർ ചക്രവർത്തി ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ച്, ‘സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ’ എന്ന ബൃഹത്തായ രാഷ്ട്രത്തിന് രൂപം നൽകിയത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥനാമം വ്ലാദിമിർ ഇല്ലിച്ച് ഉല്യാനോവ് എന്നായിരുന്നെങ്കിലും, സൈബീരിയയിലെ ഒരു വൻനദിയായ ‘ലെന’യെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം സ്വയം സ്വീകരിച്ച തൂലികാനാമമായ ‘ലെനിൻ’ എന്നത് പിന്നീട് ജനങ്ങളുടെ നാവിൽ അങ്ങുറച്ചു പോവുകയായിരുന്നു.

‘മാർക്സിനെ അനശ്വരനാക്കിയ വ്യക്തി’ എന്ന വിശേഷണമാകും ലെനിന് ഏറ്റവും നന്നായി ചേരുക. മാർക്‌സിന്റെ മരണത്തിനും ഏഴുവർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം വ്ലാദിമിർ ലെനിൻ എന്ന റഷ്യൻ വിപ്ലവകാരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ‘ദാസ് കാപ്പിറ്റൽ'(മൂലധനം) എന്ന കൃതി ആകസ്മികമായി വന്നെത്തിയിരുന്നില്ല എങ്കിൽ, മാർക്‌സിനോടൊപ്പം തന്നെ വിസ്മരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താപദ്ധതികളും. എന്നാൽ, മൂലധനം വായിച്ച് അതിൽ ആകൃഷ്ടനായ ലെനിൻ തന്റെ സ്നേഹിതരുടെയും അണികളുടെയും മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്ന് താനൊരു ‘മാർക്സിസ്റ്റ്’ ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെയാണ് കാൾ മാർക്‌സ് എന്ന പേര് വീണ്ടും സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നത്. അവിടെ നിന്നാണ് പിന്നീട് കമ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോയും ഫ്രഡറിക് ഏംഗൽസും ഒക്കെ ചർച്ചയിലേക്ക് എത്തുന്നതും ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതും.

മനുഷ്യർ ഇന്നും അത്ഭുതത്തോടെ പറയുന്ന അധികാര മാറ്റം

മനുഷ്യചരിത്രം ഇതുവരെ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഏറ്റവും വലിയ സംഭവം ഇതായിരുന്നു: ആദ്യമായി, ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രം, ചൂഷിത തൊഴിലാളികളും കർഷകരും തങ്ങളുടെ പരാന്നഭോജികളായ ചൂഷകരെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അധികാരം സ്വന്തം കൈകളിലെത്തിച്ചു. “സോവിയറ്റുകൾ” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട തൊഴിലാളി കൗൺസിലുകളിലൂടെ, തൊഴിലാളിവർഗം അധികാരം പ്രയോഗിക്കുകയും റഷ്യൻ സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ ചൂഷണത്തിന് വിധേയരായ ജനങ്ങൾക്കും ദിശാബോധം നൽകുകയും ചെയ്തു.

എന്നിരുന്നാലും, റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ലോക വിപ്ലവത്തിന്റെ വിജയത്തിലും പരാജയത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. റഷ്യ ഒരു പിന്നാക്ക, അർദ്ധ ഫ്യൂഡൽ രാജ്യമായിരുന്നു, വർഷങ്ങളോളം യുദ്ധത്തിൽ നശിച്ചു. ഒരു പുതിയ സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനുള്ള ഭൗതിക അടിത്തറ അതിന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ബോൾഷെവിക്കുകളുടെ കാഴ്ചപ്പാട്, റഷ്യൻ വിപ്ലവം ലോകവിപ്ലവത്തിലെ ഒരു കണ്ണി മാത്രമായി മാറുമെന്നും സോഷ്യലിസം ലോകതലത്തിൽ മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ എന്നുമായിരുന്നു.

ഉടൻ തന്നെ, റഷ്യൻ തൊഴിലാളികൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള തൊഴിലാളികളോട് ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ക്രൂരത അവസാനിപ്പിക്കാനും മുതലാളിത്ത ചൂഷണത്തിന്റെ നുകം വലിച്ചെറിയാനും ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഒരു വിപ്ലവ തരംഗം യൂറോപ്പിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. യൂറോപ്പിലുടനീളമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികൾക്കും കർഷകർക്കും സൈനികർക്കും റഷ്യൻ വിപ്ലവം പ്രത്യാശയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ബോൾഷെവിക്കുകളെപ്പോലെ തന്നെ അന്താരാഷ്ട്ര സാമ്രാജ്യത്വവും ഇത് മനസ്സിലാക്കുകയും അവർ ഈ തിളങ്ങുന്ന മാതൃക കെടുത്തിക്കളയാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. മുതലാളിത്ത വർഗ്ഗത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്വന്തം സ്വത്ത് സംരക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു മാർഗവും വളരെ മോശമായിരുന്നില്ല, ഒരു അതിക്രമവും വളരെ ഭയാനകമായിരുന്നില്ല. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, റഷ്യയെ ഭൂമിയിലെ നരകമാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ അവരുടെ വിജയം എത്രത്തോളം വലുതാണ്, റഷ്യൻ മാതൃക അനുകരിക്കരുതെന്ന് മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികൾക്ക് അത് നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് വളരെ വലുതാണ്. അങ്ങനെ, 1917 നവംബറിൽ സോവിയറ്റുകൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ 21 വിദേശ സൈന്യങ്ങൾ റഷ്യയെ ആക്രമിച്ചു.

ഈ സൈന്യങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുകയും റഷ്യയെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ദുരന്തവും വിപ്ലവത്തെ തുടർന്ന് ഭൂവുടമകളും മുതലാളിമാരും നടത്തിയ സാമ്പത്തിക അട്ടിമറിയും ആയിരം മടങ്ങ് വർധിച്ചു. ഗതാഗതം തകർന്നു, വിശപ്പും തണുപ്പും നഗരങ്ങളെ വേട്ടയാടി, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികൾ ഭക്ഷണമെങ്കിലും കണ്ടെത്താവുന്ന ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയതോടെ ന​ഗരങ്ങളിൽ ഭാഗികമായി ജനവാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

എന്നിട്ടും, ഈ പ്രയാസങ്ങൾക്കെല്ലാം എതിരെ, വിപ്ലവം ഏറ്റവും പ്രചോദനാത്മകമായ പ്രതിരോധം കാണിച്ചു. പുറംതള്ളപ്പെട്ട മുതലാളിമാരുടെയും ഭൂപ്രഭുക്കളുടെയും പ്രതീക്ഷകൾ വിദേശ ഇടപെടലിലൂടെ ഉയർത്തിയെങ്കിലും, പഴയ ഭരണവർഗം തീർത്തും അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുകയും ഒറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനിടയിൽ, ലിയോൺ ട്രോട്സ്കിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് കർഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും കർശനമായ അച്ചടക്കമുള്ള ഒരു ചെമ്പട പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ രൂപപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ അതിജീവനത്തിനായി, വിപ്ലവത്തിന് ഏറ്റവും നിരാശാജനകമായ നടപടികൾ അവലംബിക്കേണ്ടിവന്നു. സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിനെതിരെ ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി ആയുധമെടുത്ത രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. 1918-ന്റെ അവസാനത്തിൽ, തൊഴിലാളികൾക്കും കർഷകർക്കും എതിരായ വിപ്ലവവിരുദ്ധ ധവള ഭീകരതയ്‌ക്കെതിരായ പ്രതികരണമായി, മുൻ മുതലാളിമാരുടെയും ഭൂവുടമകളുടെയും നേരേ ചെമ്പട ആക്രമണം അഴിച്ചുവിട്ടു. നഗരങ്ങളെയും റെഡ് ആർമിയെയും പോറ്റാൻ കർഷകരിൽ നിന്ന് ധാന്യം ആവശ്യപ്പെടുടേണ്ടത് ആവശ്യമായി വന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, വിപ്ലവത്തിന്റെ വീരോചിതമായ പ്രയത്നത്തിലൂടെ, 1920-ഓടെ പ്രതിവിപ്ലവകാരികളായ വൈറ്റ് ആർമിയെ ഫലപ്രദമായി തകർത്തു. “ബോൾഷെവിക് ഇൻഫ്ലുവൻസ” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന വൈദേശിക സൈന്യത്തിന്റെ അണികളിലേക്ക് പോലും അമർഷം പടരുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, അമേരിക്കൻ, കനേഡിയൻ അധിനിവേശ സേനകളെല്ലാം ഗുരുതരമായ കലാപങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ഓരോന്നായി റഷ്യയിൽ നിന്നും പിൻവലിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിപ്ലവത്തിന് മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം പുതിയ സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിന് ഒടുവിൽ സാമ്പത്തിക പുനർനിർമ്മാണ പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നി. എന്നാൽ ആ നിമിഷം തന്നെ, സോവിയറ്റ് റഷ്യയ്‌ക്കെതിരെ ഒരു പുതിയ ആക്രമണം ആരംഭിച്ചു – ഇത്തവണ പോളണ്ട് സ്വേച്ഛാധിപതിയായ പിലുസുഡ്‌സ്‌കിയുടെ സൈന്യം, സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ പൂർണ്ണ പിന്തുണയോടെ. 1920 അവസാനത്തോടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഒരു നിരാശാജനകമായ അവസ്ഥയെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.

പ്രതിബന്ധങ്ങൾക്കിടയിലും ഹീറോയിസം

ഭൂരിഭാഗം കർഷകരുമായി സഖ്യം നിലനിർത്തുക, ആരോഗ്യമുള്ള തൊഴിലാളികളുടെ രാജ്യം സൃഷ്ടിക്കുക, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി, ലോകത്തിന്റെ ഇതരഭാഗങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികൾക്ക് അവരുടെ ചൂഷകഭരണകൂടങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കാൻ സഹായം നൽകുക എന്നിവയായിരുന്നു സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെയും ചെമ്പടയുടെയും ബോൾഷെവിക് പാർട്ടിയുടെയും പ്രഥമ പരി​ഗണനാ വിഷയങ്ങൾ. ദൗർഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ, റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തെ തുടർന്നുണ്ടായ വിപ്ലവങ്ങളുടെ തിരമാലകളിൽ യൂറോപ്പിലെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ തൊഴിലാളിവർഗത്തിന് അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനായില്ല – പ്രധാനമായും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ അനുഭവക്കുറവായിരുന്നു അതിന് കാരണം. ഇന്ന് മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയെ അട്ടിമറിക്കാൻ പോരാടുന്ന മാർക്സിസ്റ്റുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, റഷ്യൻ വിപ്ലവം ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന വിളക്കുമാടമായി തുടരുന്നു, അതിൽ നിന്ന് നാം വലിയ പ്രചോദനം നേടുകയും അതിൽ നിന്ന് സുപ്രധാന പാഠങ്ങൾ പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ

ഒക്ടോബർ,- ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവങ്ങളിലൂടെ റഷ്യ ബോൾഷെവിക്‌ ആധിപത്യത്തിന്‌ കീഴിലായി. റഷ്യയുടെ അയൽക്കാരും ബോൾഷെവിക്ക്‌ അനുകൂലികളുമായ മറ്റു സ്റ്റേറ്റുകളുമായി ചേർന്ന്‌ ലെനിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ 1922 ഡിസംബർ 29ന്‌ റഷ്യൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ ഫെഡറേറ്റഡ്‌ സോവിയറ്റ്‌ റിപ്പബ്ളിക്‌(ആർ.എസ്‌.എഫ്‌.എസ്‌. ആർ) എന്ന രാജ്യം നിലവിൽ വന്നു. –

എന്നാൽ ഇന്നു നാം അറിയുന്ന സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയൻ നിലവിൽ വന്നത്‌ 1923 ജൂലൈ ആറിനാണ്‌. ബൈലോ റഷ്യയും ഉക്രെയ്‌നും റഷ്യയുമായി ചേർന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു ഈ രൂപീകരണം.ലെനിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ ഭൂപ്രഭുക്കളിൽ നിന്ന്‌ വിപ്ലവകാരികൾ ഭൂമി പിടിച്ചെടുത്ത്‌ പാവപ്പെട്ട കർഷകർക്ക്‌ വിഭജിച്ചു നൽകി. ലെനിൻ പുത്തൻ സാമ്പത്തിക നയം പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെയാണ്‌ കർഷകർക്ക്‌ ഇതിൻറെ ശരിയായ ഗുണം ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയത്‌. 1922-ൽ വ്ലാഡിമിർ ലെനിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബോൾഷെവിക് പാർട്ടി അധികാരത്തിലേറി. ലെനിന്റെ കാലശേഷം 1920-കളിൽ പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗമായിരുന്ന ജോസഫ് സ്റ്റാലിൻ സ്വയം ലെനിന്റെ പിൻഗാമിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ലെനിൻ 54 വർഷം മാത്രമാണ് ജീവിച്ചത്. 1923 മാർച്ച് 9 ന് ലെനിന് മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും പക്ഷാഘാതം ഉണ്ടാവുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരശേഷി പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാമത്തെ പക്ഷാഘാതം, ലെനിനെ പൂർണ്ണമായും ശയ്യാവലംബനാക്കി. ഒടുവിൽ രോഗപീഡയുടെ പാരമ്യത്തിൽ, 1924 ജനുവരി 21 ന് ലെനിൻ ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു. മരണാനന്തരം ലെനിന്റെ മൃതദേഹം എംബാം ചെയ്ത മോസ്‌കോയിലെ ഒരു സ്മാരകസൗധത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.1923 മാർച്ച് 9 ന് ലെനിന് മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും പക്ഷാഘാതം ഉണ്ടാവുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരശേഷി പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാമത്തെ പക്ഷാഘാതം, ലെനിനെ പൂർണ്ണമായും ശയ്യാവലംബനാക്കി. ഒടുവിൽ രോഗപീഡയുടെ പാരമ്യത്തിൽ, 1924 ജനുവരി 21 ന് ലെനിൻ ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു.

മരണാനന്തരം ലെനിന്റെ മൃതദേഹം എംബാം ചെയ്ത മോസ്‌കോയിലെ ഒരു സ്മാരകസൗധത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. താൽക്കാലികമായി എംബാം ചെയ്ത് പ്രദർശനത്തിനു വച്ച മൃതദേഹം കാണാനുള്ള ജനങ്ങളുടെ ഒഴുക്കു നിലച്ചില്ല. അതോടെ റെഡ് സ്‌ക്വയറിൽ മരം കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച കുടീരത്തിലേക്ക് ലെനിനെ മാറ്റി.ജനുവരിയിൽ കൊടും തണുപ്പായതിനാൽ ശരീരത്തിന് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ 56 ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ലെനിന്റെ ശരീരം കുറേക്കാലത്തേക്കു കൂടി സൂക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനമാകുന്നത്. അതിനു മുൻപ് പാർട്ടി രണ്ടു സമിതികളെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയെന്നാണ് കഥ. ഒന്ന് ലെനിനെ സംസ്‌കരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കാനും മറ്റൊന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം എന്നന്നേക്കുമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കാനും. പാർട്ടിയിലെ പലരും ഒരേസമയം രണ്ടു സമിതിയിലും അംഗങ്ങളായി. ലെനിൽ എന്നും രാജ്യത്തിന് പ്രചോദമായി ഇങ്ങനെ നിൽക്കട്ടെ എന്നാണ് സമിതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്.ഒരേയൊരു തവണ മാത്രമാണ് ലെനിന്റെ ഭൗതികശരീരം മൗസോളിയത്തിൽ നിന്നു മാറ്റിയത്. 1941 ഒക്ടോബറിൽ മോസ്‌കോ ജർമൻകാർ പിടിച്ചടക്കുമെന്ന ഘട്ടം വന്നപ്പോൾ സൈബീരിയയിലെ ത്യുമെനിക്ക് മാറ്റി.

നാലാമത്തെ പക്ഷാഘാതത്തെ തുടർന്നാണ് മരണം എന്ന ഔദ്യോഗിക വിശദീകരണം ഉണ്ടായെങ്കിലും സിഫിലിസായിരുന്നു മരണകാരണമെന്നും അഭ്യൂഹങ്ങളുണ്ടായി. പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിൽ അദ്ദേഹത്തെ പരിശോധിച്ച 27 ഡോക്ടർമാരിൽ എട്ട് പേർ മാത്രമേ ഒപ്പു വച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അക്കാലത്ത് യൂറോപ്യൻ ജേർണൽ ഓഫ് ന്യൂറോളജി പുറത്തിറക്കിയ റിപ്പോർട്ടിൽ ലെനിന്റെ മരണകാരണം സിഫിലിസാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിനു ശേഷം ലെനിന്റെ ചികിത്സകരെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങിയ രേഖകളിൽ 1895 മുതൽ ലെനിൻ സിഫിലിസിസിനെ തുടർന്ന് ചികിത്സയിലായിരുന്നുവെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഇതേത്തുടർന്ന് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം ചുമതല വഹിച്ച ഡോക്ടർ അബ്രികോസോവ് ലെനിന്റെ മരണകാരണം സിഫിലിസല്ല എന്നു തെളിയിക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു.രണ്ടാമത്തെ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിൽ മസ്തിഷ്‌ക ധമനികളിലോ ആന്തരാവയവങ്ങളിലോ സിഫിലിസ് ബാധ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ലെനിനോടുള്ള ആദരസൂചകമായി പെട്രോഗ്രാഡ് ലെനിൻ ഗ്രാഡ് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിനു ശേഷം സെന്റ് പീറ്റേർസ് ബർഗ് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

‘കുറേക്കാലംകൂടി ലെനിൻ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ റഷ്യയുടെയും യൂറോപ്പിന്റെയും ലോകത്തിന്റെയും ചരിത്രം ഒരുപക്ഷേ കൂടുതൽ പുരോഗമനപരവും ഉള്ളുറപ്പുള്ളതും ആകുമായിരുന്നു.’ -ഫിഡൽ കാസ്ട്രോ വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. ലെനിന്റെ ഏറ്റവും മുന്തിനിൽക്കുന്ന സവിശേഷത എന്തെന്ന മാക്‌സിം ഗോർക്കിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു തൊഴിലാളിയായ ദിമിത്രി പാവ്‌ലോവ് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ് : ‘ലാളിത്യം! സത്യത്തെപ്പോലെ ലളിതമാണ് അദ്ദേഹം.’ ഒരു വടക്കുനോക്കിയന്ത്രത്തിലെ സൂചിപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത എപ്പോഴും അധ്വാനിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ വർഗതാല്പര്യങ്ങളിലേക്ക് ചൂണ്ടിയാണിരുന്നത്.

ചെലവു കുറഞ്ഞ ഹോട്ടലിൽ കയറി കുറച്ചുമാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ലെനിൻ, തൊഴിലാളി സഖാക്കൾക്ക് വേണ്ടത്ര ഭക്ഷണം കിട്ടിയോ ആർക്കും വിശക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്ന സഖാക്കളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സഖാവ്. എല്ലാവരും വിശന്നുവലയുമ്പോ പട്ടാളക്കാരും കൃഷിക്കാരും അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ലെനിൻ ലജ്ജിച്ചു. യാതൊരു സുഖസൗകര്യങ്ങളുമില്ലാത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് തനിക്കു കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം രോഗികൾക്കോ ക്ഷീണംബാധിച്ച സഖാക്കൾക്കോ കൊടുക്കാൻ തിടുക്കംകാട്ടുന്ന ലെനിനെ വരച്ചുവെക്കുന്ന ഗോർക്കി. തൊഴിലാളികൾക്കിടയിൽ നിരന്തരം ചെലവഴിക്കുന്ന ലെനിൻ അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ അംശങ്ങളെപ്പോലും അന്വേഷിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഗോർക്കി പറയുന്നുണ്ട്. ‘സ്ത്രീകളുടെ കാര്യമെങ്ങനെ? വീട്ടുജോലി അവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നുന്നില്ലേ? അവർക്കു പഠിക്കാനോ വായിക്കാനോ സമയംകിട്ടുമോ?” അത്ര സൂക്ഷ്മമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ.

കൂടുതൽ വാർത്തകൾക്കും തത്സമയ വീഡിയോകൾക്കും ഞങ്ങളുടെ വാട്സാപ് ​ഗ്രൂപ്പിൽ അം​ഗമാകുക..

https://chat.whatsapp.com/EL3rtE8pC5eBn31SSpe3zj

ഫേസ്ബുക്കിൽ പിന്തുടരുന്നതിന് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യുക..

https://www.facebook.com/MediaMangalamnews

Tags
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Back to top button
Close